Het is maandag 29 november 2021 en inmiddels is de laatste bestraling alweer 12 dagen geleden. Het zijn rare weken met ups maar helaas ook downs. De laatste bestraling was woensdag 17 november en ik werd flink in de watten gelegd die dag. Ik werd overspoeld door cadeautjes & bloemen van vriendinnetjes en in de avond kwamen mijn ouders en werd ik nogmaals overladen met cadeautjes waarmee ik 1 december mag beginnen met uitpakken tot aan kerst. Het moment vanaf dat ik hoorde dat ik ziek was heb ik geroepen dat ik met de kerstdagen weer kankervrij aan tafel zou zitten. Op dit moment gaan we er vanuit dat dit ook is gelukt en dus zijn deze dagen dit jaar extra bijzonder en ga ik daar extra van genieten.

De afgelopen 12 dagen zijn dan ook bijzonder verlopen. Het eerste weekend ben ik lekker weggeweest met mijn ouders naar Knokke (België) en dat was een heerlijke afsluiting van een beladen periode. Ook heeft dit ervoor gezorgd dat ik afleiding had en dus nog niet echt stil kon staan bij het feit dat ik word losgelaten door het ziekenhuis. Na de laatste bestraling ben ik nog langs mijn arts geweest en dat was behoorlijk emotioneel. Ik vind het ingewikkeld want hoe pak ik nu mijn ‘oude’ leven weer op? Afgelopen week heb ik dan ook rustig aan gedaan waardoor ik meer tijd had om na te denken over de afgelopen maanden. Dit zorgde er ook voor dat ik mij niet zo happy voel als anders maar ik denk dat dit er ook bij hoort. Van de één op de andere dag ben ik uit mijn ‘overlevingsstand’ gekomen en dus is er ineens tijd om het te gaan verwerken en kan ik het gehele traject een plekje geven. Op dit moment is het dus even afwachten hoe het mij de komende weken zal gaan maar ik heb 1 groot geluk en dat is dat het bijna december is en dus staat de feestdagenmaand voor de deur 😊!!

Een ander groot ongemak is op dit moment wel dat mijn gehele bestralingsgebied (borst en oksel) aan het vervellen is. Dit is geen reden tot paniek want sommige patiënten krijgen hier last van maar het is wel enorm vervelend. Je kunt het vergelijken met je huid die gaat vervellen als je verbrand bent van de zon. Bij mij wordt mijn huid op dit moment eerst zwart, gaat jeuken en vervolgens raak ik dus wat huid kwijt. Met name de plekken met een laag minder huid zijn vervelend want die vallen net in mijn huidplooi waar mijn beugel van mijn beha ook zit en onder mijn oksel waardoor mijn arm bewegen ook wat zeurt. Gelukkig zijn er vanuit het ziekenhuis speciale pleisters waardoor het ongemak toch iets afneemt. Als het goed is moet deze ellende aan het eind van deze week afnemen en zal mijn huid zich gaan herstellen.

Vandaag ben ik naar de revalidatie arts geweest en dat betekent dat ik echt bezig kan gaan met herstel. In dit traject zal ik aan de slag gaan met een oncologische fysio, ergotherapeut, diëtist en een maatschappelijk werkster. Helaas is het op dit moment nog onduidelijk wanneer ik kan starten maar ik hoop dat dit nog voor de kerstdagen is. Ik denk zelf dat ik veel baat kan hebben aan dit traject qua herstel zodat ik zo snel mogelijk weer in de buurt kom van de ‘oude’ Mandy. Ik hoop dan ook dat mijn vermoeidheid langzaamaan zal afnemen waardoor mijn wereldje weer wat gaat groter wordt en ik op deze manier stapje voor stapje weer mee kan draaien in de normale maatschappij.

Voor nu ga ik eerst lekker genieten van mijn 28e verjaardag aanstaande zondag 5 december. Het plan was om een groot feestje te vieren in de tuin maar dit leek mij vanwege corona op dit moment niet verstandig. Daarom heb ik er nu een feestweekend van gemaakt waardoor het elke avond en dag feest is. Ik ga hier dit jaar extra van genieten want ik ben enorm blij dat ik er weer een jaartje bij op mag gaan tellen. Genieten jullie ook allemaal van het feit dat je (hopelijk) in goede gezondheid de komende feestdagen mag en kan doorbrengen met je dierbaren?! Het is helaas niet gegarandeerd dat je het volgend jaar ook weer mag meemaken.

Liefs Mandy.

2 Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.