Over mij

Hoi lieve lezers, leuk dat jullie komen kijken op mijn blog. Sinds ik weet dat ik ziek ben heb ik er eigenlijk geen moment over getwijfeld om mijn verhaal te willen schrijven en te willen delen met anderen. Ik wil graag meer bewustwording creëren over (borst)kanker bij jonge vrouwen die nog in de volle bloei van hun leven staan. Ook voor mij was het ziek zijn namelijk een ver-van-mijn-bed-gedachte en natuurlijk hadden ik en mijn vriend hele andere plannen voor 2021. Helaas, op dit moment staat onze wereld compleet op zijn kop en moet ik mij gaan bezig houden met beter worden en herstellen voordat wij verder kunnen met al onze toekomstplannen en -dromen.

Ik heb er bewust voor gekozen om mijn blog niet te linken aan mijn ziekte want mijn leven staat hier misschien nu wel volledig in het teken van maar ik hoop dat dit op de langere termijn steeds meer zal afnemen. Ik wil jullie met deze blog meenemen in mijn ziekteproces, gedachtes, keuzes, lachmomenten maar ook verdrietige momenten.

Ik zal mijzelf eerst even aan jullie voorstellen. Mijn naam is Mandy Prijs en ik ben geboren op 5 december 1993 in Hoogeveen. Ik woon samen in Hoogeveen met mijn vriend Gerjon en onze 2 katten Kiki en Maylo. Ik ben in 2015 afgestudeerd van de Hanze Hogeschool Groningen en heb daar mijn diploma sociaal pedagogische hulpverlening (SPH) mogen ontvangen. Tijdens mijn afstuderen was ik al werkzaam bij een orthopedagogisch behandelcentrum voor jongeren met een licht verstandelijke beperking. In oktober 2019 heb ik, een voor mijn doen, grote stap gezet door het vinden van een nieuwe baan. Ik ben in februari 2020 gestart als jeugdzorgwerker waar ik tot op heden, nog geen moment spijt van heb gehad.

Ik kom uit een hecht gezin met de liefste ouders van de wereld (Alida & Freddy) en zij zijn al bijna 28 jaar gelukkig getrouwd en wonen op een steenwerp afstand bij ons vandaan (lucky me). Daarnaast heb ik nog een jonger zusje Manon van 24 jaar en zij woont samen met haar vriend Wim. Ook heb ik het enorm getroffen met fantastische schoonouders en schoonbroers – en zussen. Tot slot ben ik ook gezegend met mijn fantastische vriendinnen, collega’s, vrienden, familie etc..

Gedurende dit traject ben ik dan ook onwijs dankbaar dat ik een fantastisch netwerk om mij heen heb waardoor ik er op dit moment niet aan twijfel dat ik ook maar één moment de gedachte hoef te hebben dat ik dit traject alleen zou moeten doorstaan.


Dit zal een blog worden waarin ik mijn verhaal zal gaan schrijven en ik hoop dat ik jullie lezers op deze manier een inkijkje kan geven, in wat deze rotziekte met je kan doen en wat er allemaal bij komt kijken waar ik niets van af wist, totdat je er ineens midden in zit. Ik vind het een fijn idee dat ik mijn verhaal kan opschrijven, ten eerste voor mijzelf maar misschien kan het jullie ook inspireren of helpen op het moment dat je je, op welke manier dan ook, helaas ook met deze rotziekte te maken krijgt.

Liefs, Mandy.