Het is precies 2 maand geleden dat ik een laatste update heb gegeven en aangezien het vandaag PRECIES een jaar geleden is dat ik mijn diagnose kreeg, vond ik dit het ultieme moment voor een nieuwe update. Om hiermee te beginnen, jeetje wat is er veel gebeurd het afgelopen jaar en wat hebben we veel moeten doorstaan. Hierdoor is de tijd wel echt gevlogen en ik kan mij de week voorafgaand aan mijn diagnose nog zo goed herinneren. Ook de dag zelf weet ik nog als de dag van gisteren, het is bizar maar wat ben ik ook gigantisch blij dat het voorbij is en dat ik klaar ben (zo goed als dan vanwege de revalidatie en de anti hormoontherapie).
Om hier gelijk maar op in te haken, op beide vlakken gaat het goed. Ik ben inmiddels 2,5 maand bezig met de anti hormoonbehandeling en eerlijk gezegd had ik meer bijwerkingen verwacht vanwege de ervaringen van andere vrouwen die ik had gelezen. Gelukkig worden de hele nare bijwerkingen mij bespaard en daarom kan ik dit de komende 10 jaar nog wel volhouden. Mijn naasten benoemen soms wel dat ik prikkelbaarder ben en ik merk zelf dat ik soms snel emotioneel kan worden. Dit zijn de enige 2 bijwerkingen waar ik zelf soms wel wat hinder van onder vindt want die emotionele buien komen dan op onvoorspelbare momenten. Hier moet ik zelf maar een weg in zien te vinden de komende tijd en natuurlijk gaat dit goedkomen.

De oncologische revalidatie gaat ook goed. Ik ben in de eerste week van januari gestart met fysiotherapie, ergotherapie, maatschappelijk werk en een diëtist in het ziekenhuis in Hoogeveen. Inmiddels ben ik dus 7 weken onderweg en heb ik veel stappen vooruit gezet in mijn herstel. Afgelopen week heb ik dan ook mijn laatste afspraken met de ergotherapeut en de maatschappelijk werkster gehad omdat zij er vertrouwen in hebben dat ik genoeg heb geleerd om met hun tips en adviezen aan de slag te gaan. Dit geeft mij natuurlijk een enorme boost in mijn zelfvertrouwen. Helaas lukt het mij op dit moment nog niet om drastisch kilo´s kwijt te raken. Dit is jammer genoeg ook 1 van de bijwerkingen van de anti hormoonbehandeling. Ik zal dus keihard moeten blijven werken om überhaupt niet aan te komen, in de hoop dat ik langzaam toch ook wat zak in gewicht. De diëtist was dus ook tevreden bij de vorige afspraak omdat ik niet was aangekomen. Naast letten op mijn voeding ben ik ook weer begonnen met sporten. Twee keer in de week sport ik samen met de fysiotherapeut en daarnaast heb ik mijn hobby´s volleybal en crossfit weer op kunnen pakken. Met volleybal lukt het aardig om op volle sterkte mee te doen en met crossfit heb ik de laatste 2 trainingen een volledige workout zonder aanpassingen mee gedaan. Hierdoor krijg ik echt steeds meer energie terug omdat ik dit echt leuk vind om te doen. Met mijn vermoeidheid en energielevel gaat het dan ook de goede kant op. Ik merk dat ik iedere week aan het opbouwen ben en meer aan kan. Hierdoor wordt het voor mij ook steeds makkelijker om niet continu keuzes te hoeven maken tussen bepaalde activiteiten. Toch ben ik benieuwd hoe dit zal gaan als ik mijn focus ga verleggen van de revalidatie richting het re-integreren op werk. Op dit moment werk ik twee keer 3 uur per week (waarvan 1 vergadering). Het doet me goed om weer betrokken te zijn op werk maar toch vind ik dit ook best nog wel spannend. Mijn concentratieboog is laag en op het moment als mijn bordje te vol komt ervaar ik meer spanning. Ik geloof er wel in dat dit de komende weken en maanden zal verbeteren en dat ik steeds een beetje meer kan met als doel weer fulltime te kunnen werken. Op sommige momenten kan het mij niet snel genoeg gaan maar aan de andere kant moet ik mijn lichaam en geest ook de tijd geven om te herstellen.

Het is vandaag een jaar geleden.. een dag die ik nooit meer zal vergeten en een dag die ons leven volledig op zijn kop heeft gegooid. 19 februari 2021 zakte de wereld onder mijn voeten vandaan en was ik erg bang dat 2021 een rampjaar zal worden. Het was natuurlijk ook een verschrikkelijk jaar met vele dagen dat ik mij doodziek voelde, zwaar vermoeid was en herstellende van een operatie.  Toch kijk ik ook positief terug op mijn gehele ziekteproces omdat er tussen al die onheil ook mooie momenten zaten en ik mij soms echt wel goed genoeg voelde om op pad te gaan. Ik heb veel levenslessen gekregen en ik geniet nog meer van alle kleine momenten die ik mag mee maken met de meest dierbare mensen om mij heen. Ook heb ik vriendinnetjes erbij gekregen die ik in mijn hart heb gesloten en niet meer zal loslaten (jullie weten zelf wie ik bedoel).

En dan is het nu zomaar ineens 19 februari 2022, een jaar na die verschrikkelijke diagnose. Voorzichtig durf ik weer vooruit te kijken en plannen te maken. Het zal de komende jaren rondom de jaarlijkse controles altijd spannend blijven. We hopen natuurlijk dat de kanker weg is en wegblijft maar daar gaan we voor nu maar vanuit. Ik heb er tenslotte alles aan gedaan om ervoor te zorgen dat de kanker niet meer terug komt.

Ik wil iedereen die mij het afgelopen jaar dan ook op welke manier gesteund heeft uit de grond van mijn hart bedanken. Alle (meer dan 150) kaarten, cadeautjes, bloemen, chocola, wijnen, appjes en belletjes zijn enorm gewaardeerd. Deze kleine gebaren lijken zoiets kleins maar het is echt tijdens zo’n proces van onschatbare waarde (L).
Naast al deze kleine gebaren waren Gerjon, mijn ouders, zusje en zwager voor mij een enorme steun. Zonder hen was ik er echt niet zo goed doorheen gekomen. Op de moeilijke dagen waren zij er voor mij maar ook de afleiding bieden heeft ervoor gezorgd dat ik even niet ziek hoefde te zijn en dat voelde heel fijn. Lieverds, dank jullie wel. Laten we van 19 februari een feestdag maken en daarom gaan we vandaag lekker op pad!

Liefs,
Mandy.

4 Reacties

  1. Hoi Mandy, wat fijn dat het zo goed gaat. Bij mij gelukkig ook geen bijwerkingen van de anti hormoon tabletten. Mijn gewicht is ook wel een dingetje maar heb besloten me daar toch maar niet al te druk over te maken. Hopelijk gaat het langzaamaan nog iets naar beneden. Nu vertrouwen terug krijgen en niet bij elk pijntje denken dat het iets is.
    Maar dat goed komen met ons!!
    Fijn weekend,
    Groetjes,
    Margje Konterman

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.