Het moment is einde daar, het einde is in zicht en ik kan eindelijk zeggen dat ik aanstaande dinsdag (24 augustus) mijn laatste chemokuur zal krijgen. Ik kan moeilijk omschrijven hoe ontzettend ik daar naar uit kijk. Zowel mentaal als lichamelijk ben ik ontzettend vermoeid en daarom vind ik het ontzettend fijn dat ik straks een paar weekjes ‘ziekenhuisverlof’ krijg.

Hoe gaat het dan op dit moment met mij..? Tja het is best lastig te omschrijven, het ene moment ben ik zo blij dat de laatste kuur eraan komt maar aan de andere kant vind ik dit ook best spannend. Het duurt namelijk een aantal weken (gemiddeld 4 tot 6) tot ik geopereerd ga worden en dat is gek want dat betekent een aantal weken geen ‘actieve’ behandeling. Wat kan dit betekenen voor de eventuele kwade cellen die zich weer opnieuw kunnen gaan delen en zo dus weer verspreiden door mijn lichaam? Anderzijds is dit precies het behandeltraject van heel veel vrouwen met borstkanker dus ik zal moeten vertrouwen op mijn behandelteam. Na zoveel chemokuren heeft mijn lichaam ook echt wel even de tijd nodig om weer wat aan te sterken om de operatie aan te kunnen. Ook krijg ik al van veel lotgenootjes te horen dat de chemo echt nog wel een aantal weken doorwerkt in het lichaam dus dat ik deze spanning echt kan loslaten. Ik moet dus de laatste chemokuur nog ‘even’ goed zien door te komen en dan genieten van mijn welverdiende ziekenhuisverlof. Oké dat lieg ik misschien een beetje want na mijn laatste chemo staan er nog genoeg ziekenhuisdates in mijn agenda.

Allereerst zal ik maandag 30 augustus een allesbeslissende MRI scan krijgen. Deze is bepalend omdat vanuit hier mijn operatieplan gemaakt zal gaan worden. Aan het begin van mijn traject is gezegd dat ik op het randje zit van een borstbesparende of een volledige borstamputatie. Voor een borstbesparende operatie moeten de chemokuren goed zijn werk hebben gedaan om de tumor te verkleinen of te laten verdwijnen zodat er minder weefsel hoeft worden weggesneden voor een zo mooi mogelijk eindresultaat van mijn borst. Op het moment dat de tumor toch nog te veel aanwezig is, zal de chirurg waarschijnlijk een amputatie gaan adviseren maar de allesbepalende uitslag zal ik krijgen op vrijdag 3 september. Ook na de laatste chemo zullen er dus nog spannende weken volgen. Mijn voorkeur op dit moment gaat uit naar een borstbesparende operatie. Gek eigenlijk hoe mijn gevoel daarin is veranderd. Toen ik net hoorde dat ik borstkanker had riep ik gelijk: “haal die borst er maar af dan kan ik weer door met mijn leven zonder chemo”. Toen ik hoorde dat ik hoe dan ook die gifbekers moest krijgen, heb ik die uitspraak dus wel rigoureus bijgesteld. Het schijnt namelijk zo te zijn dat een borstbesparende operatie met bestralingen een zelfde prognose biedt als een volledige borstamputatie met reconstructie. Ik zal deze keuze dus ook echt op gevoel moeten gaan maken maar als ik NU zou beslissen zou mijn voorkeur dus een borstbesparende operatie zijn. Maar stel: de chirurg zal om wat voor reden dan ook iets anders adviseren, dan zal het wel dom van mij zijn om dat advies niet over te nemen.

En Mandy, hoe gaat het dan verder met je? Heb je veel last van bijwerkingen? Het zijn vragen die ik veelvuldig krijg en eigenlijk is mijn antwoord vrijwel altijd hetzelfde. Ik ben intens vermoeid en ben er enorm klaar mee na 5,5 maand infusen krijgen. Het slapen gaat gelukkig wel weer iets beter ten opzichte van mijn vorige blogupdate. Dat betekent niet dat ik iedere nacht de 8 uur slaap haal maar wel dat er gemiddeld 3 nachten per week bij zitten waar ik in ieder geval een beetje doorslaap tot het begin van de ochtend en dat is voor mij al een positieve vooruitgang. We moeten immers de positieve veranderingen maar wat meer uitlichten dan de negatieve aspecten 😉. Een (voor mij) negatieve bijkomstigheid is wel dat ik inmiddels 10 kilo ben aangekomen en dat zie en merk ik terug aan mijn kleding en in de spiegel. Ook heb ik een boller hoofd gekregen en dat blijft voor mij confronterend. Ik wil hier het liefst zo snel mogelijk wat aan doen maar ik kan helaas niet alle balletjes in de lucht houden. Dat betekent dat ik eerst de laatste medicatie (dexamethason) van de laatste chemokuur binnen moet hebben (hier krijg ik enorme vreetkicks van) en vervolgens langzamerhand weer wat meer gaan letten op mijn inname en hopelijk lukt het om dan weer wat meer te bewegen als ik me weer iets beter ga voelen zonder chemo maar uiteraard staat dit wel op een lager pitje want het is op dit moment veel belangrijker om beter te worden!!
Gelukkig heb ik verder nog vrijwel geen last van neuropathie klachten en daarmee lijkt het wel alsof ik deze dans mag ontspringen en ik 1 van de weinige gelukkigen ben die hier geen klachten van ervaar. Er is één weekend geweest waarin ik wat tintelingen voelde maar dit was verwaarloosbaar en na het weekend weer verdwenen. Ik ben dan ook blij dat ik alle taxolkuren doorkom op de volledige dosis van 100% want dat betekent dat ik het gehele gifbeker pakket straks gehad heb.
Last but not least, hetgeen wat voor mij ontzettend belangrijk is, de haaruitval is gestagneerd 😊. Ik borstel op dit moment nog wel meer haren eruit dan ‘normaal’ maar het is echt acceptabel. Ik ben dan ook zo blij dat ik heb doorgezet met de coldcap en dat ik mijn lange lokken zoveel mogelijk heb mogen behouden. Natuurlijk is het flink uitgedund en ben ik veel haren verloren maar met de gedachte om helemaal kaal door het leven te gaan, werd ik echt verdrietig. Ik zie op dit moment ook echt dat mijn haar weer aan het terug groeien is en dat ik dus op de wat kalere plekken stekeltjes krijg, hahaha. Dat wordt dus binnenkort even lekker naar de kapper voor een frisse coupe.

Hoe zien dat de komende weken er voor mij uit? Allereerst dus dinsdag de ALLER-LAATSTE chemokuur, maandag 30 augustus de MRI scan en vrijdag 3 september hiervan de uitslag en het operatieplan. Vervolgens hebben Gerjon en ik daarna een familie weekend dus hopelijk kunnen we dan een klein feestje vieren. Na het gesprek met de chirurg heb ik dus even ziekenhuisverlof tot aan de operatie en dat betekent dat ook Gerjon en ik even lekker op vakantie gaan. Er staan 2 kleine weekjes in Zuid-Frankrijk op het programma, even lekker een andere omgeving, mooi weer en genieten van het even geen patiënt hoeven zijn. Ik verwacht dat ik eind september / begin oktober geopereerd zal worden waarvan ik vervolgens ook weer moet herstellen. Maar zoals alles in dit traject moet ik het op me af laten komen maar het is wel fijn om grofweg te weten waar ik rekening mee kan houden. Tussen al die ziekenhuisdates door geniet ik nog lekker van de momenten dat ik aan het werk kan zijn, dat ik kan afspreken met familie en vriendinnetjes en fijne momenten kan beleven met Gerjon.

Liefs Mandy.

4 Reacties

  1. Het is me allemaal wat hoop dat je straks lekker op vakantie kan en even alles laten te rusten ik wens je heel veel sterkte in de komende tijd ik blijf je volgen je was tenslotte mijn danspartner groetjes Cees

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *